MUTLULUĞUN RESMİ By: Grkm Date: May 04, 2007, 09:54:53 PM
MUTLULUĞUN RESMİ
Siz, mutluluğun resmini gördünüz mü hiç? Peki, çizebilir misiniz mutluluğun resmini? Kuş resmi çizersiniz, ağaç resmi çizersiniz...de mutluluk gibi yüce bir değerin resmini çizmeyi hiç mi hiç denemediniz demek! Yazık...
Öylesine düşük bir sesle söylediniz ki;
-Çok mutsuzum, çook... Ya da,
-Öylesine mutluyum ki bugün...
Yanınızdaki çocuğunuz duyuverdi o en alt vurgulu sözünüzü. Şimdinin çocukları cin gibi.
-Mutluluk nedir baba? Ya da,
-Anne, mutsuzluk ne demek?
Ne yâni, çocuğunuzun en güzel biçimde eğitilmesini istiyorsunuz da, mutluluğun resmini mi esirgeyeceksiniz canınız çocuğunuzdan...
Çizin bakalım mutluluğun resmini. Karakalem olsun; çizin, çizin. Sözcüklerle çizin canım. Betimleyin bakalım mutluluğu.
Gene mi olmuyor? “Bana mutluluğun resmini çizebilir misin Abidin?” diyen büyük ozan Nâzım da ilgilenmişti bu konu ile.
Biz de çizemedik mutluluğun resmini. Çizemedik işte.
Çizemedik ama , resmini gördük geçen hafta gazetelerde, televizyonlarda...
Abidin’ e,
“Bana mutluluğun resmini çizebilir misin?gibi en zor soruyu soran koca Nâzım, bir baş kaldırıp da görsen, kimler çizmiş mutluluğun resmini... Ne sular akmış başında Deli Dumrul’ ların dikildiği köprülerin altından...
Geçen hafta, bir haber geldi geçti gazetelerden, televizyonlardan. Bilmem hangi kuruluş araştırma yapmış da,
-Türk toplumunun yüzde bilmem kaçı mutlu.
Aynştayn’ ın aklına taş çıkartacak aklımız varmış da biz farkında değilmişiz. Yazık etmişiz kendi kendimize.
Biz yıllardır görüyoruz bu resmi. Görüyoruz da, mutluluğun resmi olduğunu anlayamıyormuşuz...
Çöplükten yiyecek arayanlar.
Kaldırımlara uzanmış dilenciler.
Kapkaççılar.
Tinerciler.
Tecâvüzcüler.
Hırsızlar.
Arsızlar.
Bankaları hortumlayanlar.
Parası hortumlandığı için canına kıyanlar.
Nasıl? Netleşiyor değil mi resim?
Çizelim, çizelim. Devam edelim çizmeye. Bunlar, mutluluğun resmini oluşturacak fırça darbeleri. Hadi canım, karakalem izleri olsun.
Takım giysisini giyindi çıktı sokağa emekli öğretmenim. Günlerden bir bayram sabahı. Takım, yıllar olmuş rengini yitireli. Ara ki bulasın.
Öğretmenim mutlu olduğunu söylüyor, araştırmacı da öyle yazıyor.
Mutluluktan karnı burnunda yedi çocuklu kadının ağzı kulaklarında. Adı mutluluklar sütununda.
Kirpiye öykünmüş jöleli saçlı delikanlı da, anasının hırkasını beline bağlamış hanım kız da mutlu olduklarını söylüyorlar kimya dersinde futbol maçı dinledikçe. Ha girdi ha girecekler üniversiteye. Su gibi ezberlemişler Frigyalıları, Lidyalıları.
Onlar da mutlu, araştırmacının gözünde.
Yeter gayri, resim çok karardı mı diyorsunuz?
Peki, peki...
Ama siz mutluluğun resmini çizebilir misiniz?
Araştıranlar değil ama.
Araştırılanlar...