OKŞA BENİ By: Grkm Date: May 04, 2007, 10:00:44 PM
OKŞA BENİ
Okşanırlığımız mıdır bizi insan yapan, yoksa insan olduğumuz için mi severiz okşanmayı?
Derin, felsefî konu bu. Öyle uzun uzun düşünmeden yanıtlanamaz elbette…
Yoksa siz okşamayı, okşanmayı sevmeyenlerden misiniz? Değilsiniz elbette. İkisini olmasa da, birini, okşamayı veya okşanmayı seversiniz.
Aranız iyi ise kedilerle, kesinlikle tanışmışsınızdır bu eylemle. Pek severler çünkü okşanmayı o nankör yaratıklar. Sevildikçe, gözlerini yumarlar nankörlükten.
Hayvanlarda da, insanlarda da duygu yönü ile ilgilidir bu eylem.
Okşamak/okşanmak…
Sanırız şarkı bile yapılmış konumuz üstüne:
-Okşa beni, okşaaa!...
Bunca söylediklerimiz şaka olsun hadi. Yalancıktan olsun. Şimdi sıkı durun:
-Siz, gururunuzun okşanmasını istemez misiniz? Yok canım! Yanak okşamaktan söz etmiyoruz. Gurur okşamak… İyi düşünün ve lütfen doğruyu söyleyin kulağımıza.
-Gururunuzun okşanmasını istemez misiniz?
-İstersiniz, istersiniiiiz…
Şimdi herkesin dilinde, “Devir Değişti…” sloganı var ya; e, tamam işte. Herkes gururunun okşanmasını istiyor. Yaşlısı, genci, kadını, erkeği, bebeği, çocuğu, kedisi, kuzusu… Say babam say.
Herkes, okşanmasını istiyor gururunun.
-İyi geliyor demek ki.
-Neye?
-Canım, ülsere-kansere değil elbette. İnsan olmaya iyi geliyor.
Berber çıraklığından bozma particin desteği ile gelmiş ya pek sayın müdür bey; yanağı olmazsa bile, gururu okşanmadan iş yapmaz.
Osmanlı memurluğu anlayışından cumhuriyet memurluğuna geçememiş hanımefendi/beyefendi, guru okşanmadan düzenlemez evrakı. Asla düzenlemez. İsterse okşa yanağını, istersen çimdikle.
Gururunu okşamadan söylersen ineceğin yeri dolmuşçuya, bil ki elli adım ötede indirecek seni. Sen de “durak” dışı bir yerde inebilme karizması (!) kazandığına göre, senin de gururun okşandı demektir.
-Alan razı, satan razı mı derler?
-Okşayan da razı, okşatan da mı? Karışık karışık işler.
Bütün umudumuz gençler. Evet, evet bütün umudumuz gençler. Gençler önce “genç” olacaklar, sonra okşamayı da okşanmayı da itecekler akıllarının tersiyle.
Zaman gerekli ama zaman. Umutların yeşermesi için de, gerçekleşmesi için de zaman gerekli.
Şimdilik, gençler de okşama/okşanma ile geçiştiriyor.
-Neyi mi?
-Gençliği canım!
Ders bile dinlemiyoruz gururumuz okşanmadan. Yanlışlar bile söylenemiyor gururlar okşanmadan. Söylenemeyince de; battıkça, batağına…
-Baba, balçığın içinden müftü gıdıklıyor ayaklarımı. fıkrasındaki gibi…