BOĞUŞMAK By: Kenan Kalaycıoğlu Date: August 14, 2007, 12:21:44 PM
BOĞUŞMAK
Boğuşmak…
Kanımca, insanoğlunun anlamını hiç mi hiç sevmediği bir sözcük: boğuşmak…
Yaşamak gibi bir güçlüğün üstesinden şöyle veya böyle gelse de insanoğlu, boğuşmak istemiyor. Dinginlik istiyor. Dingin bir yaşam istiyor. Sadizme tapanlar elbette hesaba katılmamak üzere.
İşi ile boğuşmak…
Geçim sıkıntısı ile boğuşmak…
Eğitimsizliğin, kartopu gibi büyüttüğü sorunlarla boğuşmak…
Yabanda, yaban hayvanları ile boğuşmak…
Kentte, yaban hayvanlarını bile korkutacak derecedeki yabanıllarla boğuşmak…
Sellerle boğuşmak…
Rüzgârla, kumlarla, güneşle, kirlilikle…
Kuraklıkla boğuşmak.
Akıl-sır ermiyor yapına-yaptığına canım insanoğlu!.. Hem fanisin, hem nereden bulursun bunca sorunla boğuşma gücünü? Fani olup da garip bir yaşam sergileme şaşırtıcılığı, ancak sana özgü bir özellik olsa gerek.
Kanımca, bir yandan da kendinle boğuşmaktasın onca sorunlarınla boğuştuğun gibi. Bütün güç kaynağın iki sözcük:
Us (akıl)…
Anlak (zeka)…
Ama görünen de, anlaşılan da o ki; kendi anlağınla da us’unla da boğuşmaktasın. Barıştan uzaklardasın, çoook uzaklardasın.
Kendi kimyasallarınla kanseri yenen de sensin, yapan da sen. Kendi kimyasallarının eseri değil mi Hiroşima’lar, Nagazaki’ler, Halepçe’ler, daha neler… daha neler…
Orta dünyanın içine ettikten sonra anladı Kuzey Kutbu’nun değerini senin en us’luların(!)
Petrol için…
Doğalgaz için…
Su için boğuşuyorlar anlıyor musun, su için!.. Şu, gelecekte içmek için bir bardağını bile bulamayacakları içilebilecek su için.
Boğuşmak artık yaşam biçimin senin, canım insanoğlu.
Bir avuç insanın, en doruk heyecanları tadmak için olsa da boğuşmaları, hemcinslerini boğazlamaları, asgari bir yaşam yaşamak için sorunlarla boğuşmakta dünyanın altı bilmem kaç milyarı…
Mazhar Osman’a gönderirlerdi bir zamanlar;
-Ankara susuz kalacak!..
-Türkiye’nin tahıl ambarı olan Konya Ovası çölleşecek!..
-Kızılırmak kuruyacak!.. diyenleri.
Oldu ne yazık ki… Onlar da oldu…
Kendin, kendinle hesaplaşır gibisin. Boğuşur gibisin kendinle ey insanoğlu.
Bu ne yaman çelişkidir, yok etmeyi sürdürmektesin,
-Sen olmadan yaşayamam! dediklerini.
Bu ne aymazlık!..