EVLİLİK OKULU By: Kenan Kalaycıoğlu Date: January 15, 2008, 09:32:30 AM
Çocukluğunuza gitmek istemez misiniz? Geliniz, çocukluğunuza götürelim sizi.Mini mini yıllarınıza.
“Daha dün annemizin,
Kollarında yaşarken,
Çiçekli bahçemizin
Yollarında koşarken,
Şimdi okullu olduk,
Sıraları doldurduk…”
Okul mu vardı sanki eskiden, çok eskiden. Olsaydı, bu gün bile “odun” diyen ama “odun” yazamayanlar olur muydu hiç… “Soba” diye yazdığın sözcüğe boynu bükük bakanlar olur muydu utana utana.
Şaman’lar yaparmış Ortaasya’daki yaşamımızda beceri isteyen onca işleri. Çalmalar, söylemeler, etmeler, yapmalar…
Sonra, bilenden bilmeyene. Bilenden, öğrenmek isteyene. Berberlerin piri, Selmani Pak Hazretleri… Aşçıların atası, oduncunun baltası…
Derkeeen, geldik bu güne.
Şimdi artık okulluyuz. Ayakkabınızın onarıcısı da okullu, sakalınızın traşçısı da okullu. Sobacı da olamazsınız artık okullu olmadan, aşçı da, çaycı da…
Çok güzel, çok güzel.
Çok düşünenler için de güzel, güzellik isteyenler için de güzel, okullu olmak.
Yaşam bilgisi gerekli, insanoğlunun insanca bir yaşam yaşayabilmesi için. Yaşam bilgisi… Şu, mini mini yıllarınızdaki Hayat Bilgisi canım!
Odun, oduncudan alınır. Ekmek fırıncıdan. Bisküvinin yanında gazyağının satıldığı yılları da yaşadık ama, çok çok kıt idi o zamanlarda, o yerlerde bilgi. Yoksa, akaryakıtçıdan alıyoruz arabamıza şimdi akaryakıtımızı. Okullu olduktan beri.
Sözün özü; eğitimi verilmeli yapılacak işin, eğitimi alınmalı edinebilmesi için insan mesleği. Öğretmenlik, doktorluk, mühendislik… Diğerleri, yüzlercesi gibi. Kaldı ki, “eğitim” bile yetmiyor artık günümüzde. “İyi eğitim” almış olmak gerekiyor “iyi” olabilmek için. Siz de biliyorsunuz ki; şunca doktordan, şu doktorun kapısını çalıyor en çok hastalar. Şu mimarın yaptığı evleri çok beğeniyor insanlar.
Bir kez daha. Ne yapıyor demiştik bu insanlar? Bu, okullu insanlar… Öğretmenlik, doktorluk, aşçılık, sobacılık… Kazma yapmayı iyi bilen, iyi kazma yapar. Cerrah, iyi bir cerrah ise başarılı bir ameliyat yapar. Yoksa; kazmanın ağzı yamulur, hastanın midesinde ya pamuk, ya pense kalır.
Doktor, doktorluk yapar. Avukat, avukatlık. Marangoz, marangozluk… Ya, siz ne yaparsınız? Sizin işiniz nedir? Yo, yooo! Saydıklarımızdan biri değil. Asıl göreviniz nedir?
Söyleyelim. İnsan yapmak… İnsan yapıcısısınız siz. Şu oğlunuz… Şu kızınız… Şunlar, daha küçükler. Anne diyorlar, baba diyorlar size. Şimdi, iki sorumuz var size:
Bu işin eğitimini almadan, nasıl savunabilirsiniz işinizde ustalığınızı?
Ya, yoksa bir çocuk yetiştirmek daha mı basittir bir bostanda soğan yetiştirmekten?
Berberlik için, ayakkabıcılık, demircilik için okul açan düşünürler, Evlilik Okulu açmayı da düşününüz.
Daha temiz, daha yaşanılır bir toplum için. Okullar da sıkıldı akşamları yapayalnız oturmaktan…