ÇETELER-ÇİTİLER By: Kenan Kalaycıoğlu Date: February 12, 2008, 10:06:07 AM
Sevimli bir tombalaktı dış görünüşü ile.Şişmanca bir yapı,beyaz bir ten,yuvarlak bir yüz,ince bir ses… Fırtınalar vardı yüreğinde ama.İlk hareket bir verilse… Allah korusun…Çete lideri (…) nin adını da vererek;
-Ben, (…) nın yeğeniyim! deyivermişti dersin orta yerinde.Öylesine gurur duyuyordu ki yengesinin kocasının çete reisi olması ile.Belki öyle olması gerekmiyordu ama,kimi öğretmenler de,öğrenciler de çekiniyordu bu sevimli tombalaktan.
Karda-kışta, yağmurda-yazda, altı kilometrelik yolu bitirince,büyükçe bir taş yapının önünden geçerdik ortaokula varabilmek için.Hükümet binası…Adı bile, yapısı bile,hapishane olarak kullanılan bodrumu bile yeterdi önünden geçerken kravatlarımızı düzeltmemize. Çeketimizi ilikleyip şapkamızı düzeltmemize…
Hükümet önünden geçerdik çünkü…
Hele jandarma…Hele jandarmanın atları, katanaları.Onlardan korkmayan yoktu.
-Atlı candarmalar geçti ! derken,alçalttıkça alçaltırdı ses tonunu korkusundan Ayşe Yenge.O Ayşe Yenge ki ; yaylayı tek başına yayladığına çıkışanlara;
-Adaaam sen de;kurt gelirse leşime,insan gelirse termaşıma…deyişiyle,korkusuzluğunu vurgulardı gururla.
Ya candarmaya…
Yolun alt yanına,menfezlerin altına saklanırdık atlı jandarmalar geçerken.
Büyüdük.
Zaman değişti.
Kültür de değişti,kültürsüzlük de.
Şeyler değişti,bi’şeyler oldu.
-Devlet bizim babamızdır.Suyumuzu Devlet Baba’mız getirecek.kültürü ile yetişmiş olan bizlere günün birinde,
-Devlet,baba değildir!dediler.
“Herkes başının çaresine baksın! “ mı demek istediler.
Bi’şeyler oldu işte…
Sonra,Amerikan sığır çobanlarının giysileri giydirildi sırtımıza.Aynı çobanların kurgusal yaşamlarını izledik sinemalarımızda,televizyonlarımızda.Alkışlar… Şak şak şak!...Ki her biri beş dolarlık filmler.
Bi’şeyler oluyordu meğer biz jandarmanın atlarından korkarken.Toprak Mahsulleri Ofisi’nin ambarına üstten kum döküp,buğday çalıyordu birileri altından.
Söylemesi bile yassah…
Bi’şeyler oldu sonra.Birileri gelip oturmak istedi Devlet Baba’nın postuna.
Elma çetesi…
Armut çetesi…
Zeytin çetesi…
Deve çetesi…
Öylesine ki;Uzunsokak’ta bile kısa kısa, üçer-beşer çeteler.
Her biri, kendince bir kir çitiler…