İNSAN NE YAPABİLİR By: Kenan Kalaycıoğlu Date: March 19, 2008, 10:50:04 AM
Hiç düşündünüz mü,insan ne yapabilir?Tek başına canım!Yalnız başına.
Kiminize göre,çok şey…
Kiminize göre,hiçbir şey…
İki kesim de haklı,iki kesim de doğru söylüyor.
Şu söz bizimdir :
Ateş olsan,cirmin kadar(cirm:büyüklük) yer yakarsın.Ancak kendi büyüklüğünce,boyutunca yer yakabilirsin ateş olsan.Gücün yetmez daha daha geniş yerler yakmaya.Güçsüzlüğünü vurgulamak istiyor inceden inceden.İnsan tek başına bir şey yapamaz demeye getiriyor.
Duymayanımız,kullanmayanımız mı var sanki “Bir elin nesi var?” sözümüzü.Bir el,bir şey yapamaz demeye getiriyor işi.El,insanın elidir de,siz insan olarak düşününüz.İnsan olsun o ”el” denilen varlık.Tek insan, tek şey bile yapamaz tek başına anlamına gelmiyor mu tamı tamına.Evet evet! Tam o anlama geliyor.
İnsan,tek başına bir şey yapamaz.
İlkokul kitaplarında Türkçe’de,Hayat Bilgisi’nde hangimiz okumadık ki “İnsan Tek Başına Yaşayamaz” adlı okuma parçasını.Belleklerimizde capcanlı durur. Robinson’un durumu/dramı.
Bir insan,bir şey yapamaz bir başına.
Şimdi,siz katıldınız ya da sizi kattık kendi görüşümüze.Bizi doğruladınız ve hak verdiniz haklılığımıza.
Geliniz öyleyse.Her yolun Ankara’ya çıktığını söylüyor ya herkes,şimdi bir başka yoldan varalım Ankara’ya.
Bir insan bir şey yapamıyorsa bir başına,nedir şu “canlı bomba” denilen insanların yaptıkları.Ha,nedir?
Yanıldınız değil mi?
Yanlış olduğu düşüncenize vardınız bir önceki düşüncenizin.Bizce de,bizce de öyle.Varsın olsun canım! İnsanın kendisini bilmesinden,kendi yanlışından dönmesinden daha büyük erdem mi var sanki…
Bir başına da olsa,hiçbir şey değil,çok şeydir insan.Çok çok şeydir.
Cirmi kadar mı yer yakmıştır Roma’yı yakan Neron!Yaktığı yerin,Neron adındaki insanın boyutundan çok çok daha büyük olduğu tartışma götürmez sanırız.
“Bana,istediğim uzunlukta bir(mertek)-kaldıraç verebilirseniz,dünyayı tek başıma(yerinden)oynatabilirim diyen kişinin,bu işi tek başına yapacağını anlamamış olamazsınız.
Tek başına,dünyayı yerinden oynatmak…
İnsan,tek başına da olsa,ne çok şeymiş meğer!
Hiç olası mıdır Mustafa Kemal’i aynı konuda anmak,örnekleştirmek…Elbette değil ama hem örnek örnektir hem de amacımız o.Amacımız,O’nun tek başınalığı.
“Günlük derslere iyi çalışıyordum.Bunların dışında bende ve bazı arkadaşlarda yeni düşünceler belirmeye başladı.Yurdun yönetiminde ve siyasetinde kötülükler olduğunu görüyorduk.Binlerce kişiden oluşan Harp Okulu öğrencilerine düşüncelerimizi anlatmak isteği ile,elyazısı bir gazete çıkarmaya başladık…” diye anlatıyor Harp Akademisi günlerini (1912) Mustafa Kemal.
Selanik’te günümüz Irak’ın da yaşananlara benzer olaylar yaşandığını gördükçe;kahrolan,milli duyguları kabardıkça kabaran Mustafa Kemal,bir kurtarıcının çıkması gerektiğini düşünüyor ve
-Neden bu kurtarıcı ben olmayayım! diye kararlaşıyor…kararlaşıyordu.
Ölümü göze alarak.
Hayır!
Ölmemeyi,kurtarıcılığı göze alarak.
Sonuç?
Sonuç;işte yaşadığımız ülke.İşte beş vakit duyduğumuz ezan sesi.İşte…işte…
Şimdi anlaşılmıştır sanırız tek başına bir insanın, tek başına neler yapabileceği.
-“Hepimiz birer Atatürk değiliz ki canım!” diyenleri duyar gibiyiz derinden derinden.
Öyledir,öyledir de,hepimizin “Atatürk’çe” yapacağımız bir şeyimiz vardır.
Hadi,onu yapalım!...