BEN ÖÐRETMENÝM By: Grkm Date: May 04, 2007, 09:10:29 PM
BEN ÖÐRETMENÝM
Ben bir öðretmenim, Anadolu’nun adý yüreðimde saklý bir köyünde. Kimler bilir benim seksen kiþilik sýnýflar dolusu oðlum olduðunu? Kimler bilir sayýsýný kýzlarýmýn? Kimler bilir bizim, bize özgü dünyamýzý?
Bir telgraf direði gibi dikmiþim kendimi Anadolu’nun bir dað köyüne. Býçak gibi keser beni zemheri rüzgârlarý. Vücudum buz, ateþler içinde yüreðim. Yavrularým, çocuklarým, öðrencilerim ýsýtýr yüreðimi. Yüreðim onlarla birlik. Sonra, sonra tezek taþýr sobamýza minicik minicik eller.
Bir telgraf direði gibi dikmiþim kendimi bir dað köyüne Anadolu’mun. Kulaðý olurum yavrularýmýn, dünyayý dinleyen. Gözleri olurum umut dolu ufuklara bakan. Dünyanýn dönüþünü anlatýrým onlara, dünyada dönen dolaplarla. Su olurum akmayan çeþmelere, dönmeyen deðirmeyenlere. Gaz olurum yanmayan lambalara.
Ben bir öðretmenim Burdur’da – Bucak’ta, Mazgirt’te, Þýrnak’ta. Yel vurur, sel vurur, alýr götürür paramparça dünyamdan parça parça. Yavrularým, öðrencilerim toplar dünyamý. Bir bütün, bir küre oluruz gene coðrafya dersine.
Kimi zaman, kimi zaman da el vurur. El vurur da kaným sýzar bir yanýmdan topraða. Yavrularým, öðrencilerim taþýr gene beni sonsuzluða.
Ben bir öðretmenim, yurdumun insan yutan metropol kentlerinden birinde. Sabahýn beþinde düþerim yollara sekizdeki dersim için. Yýldýzlar gökteyken anlayacaðýnýz. Öðrencilerimle birlikte. Dolu geçer, dolar geçer otobüsler, bizim için deðil zaten taksiler. Yýldýzlar gökteyken dönerim sekizinci dersten yorgun argýn. Otobüste tamamlarým yarýsýný uykumun.
Ben bir öðretmenim, yüreðim kadar sýcak bir yöresinde yurdumun. Aristo’yu konuþuruz öðrencilerimle. Descartes’i, Kant’ý, anarþiyi, monarþiyi tartýþýrýz. Ýþimiz bu. Bulmak için doðrularý, dökeriz ortaya yalanlarý – dolanlarý. Kuvayý Milliye’den söz ederiz. Kurtuluþ Savaþý’ndan, Misak-ý Milli’den, Mustafa Kemal’den. Her biri bir Mustafa Kemal olur yavrularýmýn yedi düvele karþý. And içeriz her gün yeniden yeniden, kýrmak için geri kalmýþlýðý ta zincirinden.
Ben bir öðretmenim; kökü mazide gözü gelecekte Türk öðretmeni. Gerilere düþmeye de karþýyým, kökünü – kökenini unutanlara da. Alp Er Tunga da benim, Bilge Kaðan, Sütçü Ýmam, Hasan Tahsin gene benim.
Ben bir öðretmenim Trabzon’da Atatürk Lisesi’nde. Mustafa Kemal’in öðretmeni. Gururla geçerim her sabah ATATÜRK andýnýn altýndan. Minnetle bakarým resmine ATATÜRK’ümün.
Ben bir öðretmenim. And içmiþ yüceltmeye yurdumu. Yaþým aksa da kaným aksa da.