BARIŞ GELİN By: Kenan Kalaycıoğlu Date: April 14, 2008, 09:35:13 AM
Gelinlik içinde vurduk Barış’ı…
Corriere della Sera Gazetesi:Türkiye’de kaybolan İtalyan gelin öldü.(Katil),ailesi tarafından terkedilmiş işsiz bir budala…
La Republica Gazetesi:Milanolu kayıp artist ölü bulundu.Türk polisi,Pippa’yı bulma sözü vermişti.Ölü, çıplak ve çukur içinde bulundu…
La Stampa Gazetesi:Savaşlarla yaralanmış Doğu topraklarına barış götüren Milanolu sanatçının hikayesi, en kötü bir biçimde bitti.Nedeni anlaşılamayan iğrenç bir cinayet…
Olayın sonunu,bu haber tümceleri ile duydu dünya kamuoyu.
Ya, başlangıcı nasıldı olayın?
“Dünya barışına katkı” amacı ile başlamıştı”Ge- linler Yolda” projesi.Giuseppina Pasqualino di Marineo da bu proje kapsamında arkadaşı ile birlikte Milano’dan yola çıkmış,Tel Aviv’e gideceklerdi.Olmadı…Olmadı çünkü;Türkiye’de,Kocaeli-Gebze’de Barış vuruldu…Bir sapık tecavüz etmiş önce,sonra da boğarak öldürmüş.
Barış Gelin,otostop olarak gerçekleştirmek istemiş bu barış yolculuğunu.Milano’dan Tel Aviv’e.Ne sakınca olabilirdi ki bu yolculuğu otostop olarak yapmakta.Geçeceği yollardaki insanlar da,kendisi gibi, uygar dünyanın uygar insanları değil miydi.Hem,daha önce de Avrupa’dan Kanada’ya dünyayı dolaşmıştı aynı amaçla:barış için…
Annesi,”İnsanların güvenilir olduğunu kanıtla- maya çalıştığını”söylüyor kızı Barış Gelin’in.
Barış Gelin’in ölümünü İskenderun’da duyup, İstanbul’a dönen arkadaşı Silvia Moro;”Bu cinayet,barış yürüyüşümüzü tamamlamamıza engel değil.Otostopun nedeni,daha çok insanla yüz yüze gelip,barış mesajımızı vermekti” diyor.
İnsana,insan olduğu mesajını vermek…
Olayın”haber” bölümü,gazete ile okuyucu arasında kalsın ama,haberin düşündürdüklerine gelince; biz,Barış Gelin’i vurduk…Barışı vurduk barışı…Şu, yaradılmışların en mükemmeli olan insanlığın bebeklik- ten çocukluğa geçiremediği barışı vurdu insanlık.
“İnsanlık”gözlüğünden bakınca,söylenebilecek- lerin belki de en sıradan olanıdır yukarıda söyledikleri- miz.En genel olanı.
Biraz da özümüze bakalım konu ile ilgili olarak. Sicilimize bakalım.Geçen yıl,önceki yıl,daha önceki yıl hiç mi hiç yaşan(ma)dı mı ülkemizde benzer durumlar. Şu,turizmimiz için,”Patladı!... Patladı!...” denilen yıllarda da yaşandı mı yaşanmadı mı aynı olaylar,benzer olaylar...
Türkiye,bacasız fabrikalarından gelir bekleyen bir ülke.O bacasız fabrikalarının getirisi ile daha çok okul açacak,daha çok işsizine iş bulacak,daha çok aşsızına aş verecek.
“Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur.”aldatma- caları da bir yana ama;Türk insanı olmak kadar,dünya insanı olmak da çok çok önemlidir Türk insanı için.
Yoksa,torunlarımızın torunları da yakınacaktır hep aynı konuda.Bizim yakındığımız gibi.(Uluslar arası konularda)biz hep masa başında kaybediyoruz…Öyledir, doğrudur…Masa başında kaybetmemenin yollarından biri de,insanlarla kol kola olmaktır.Yan yana olmaktır. Omuz omuza,gönül gönüle olmaktır.Dil,din,ırk,cinsiyet, aidiyet…ayırımı düşünmeden.İnsanları,insan oldukları için severek.
İnsan sevgisinin tükenmez kaynakları olan Yunus Emre’ler,Mevlana’lar İtalyan mıydı yoksa…
Yoksa;Mevlana’lar gibi,Yunus’lar gibi sevgi kaynaklarımız olan bizler,kuruttuk mu sevgi kaynaklarımızı bilmeden.
Dünya,”insan” denilen her yaratıktan katkı bekliyor insanların barış içinde yaşaması için.O barış ki; bize de,bize de gerekli.Gelsin herkes,barışa katkısı olabilecek bir varlık olduğunu kanıtlasın.Kanıtlasın artık. Türkiye’de de…