ÖLÜRSE TEN ÖLÜR By: Kenan Kalaycıoğlu Date: November 12, 2008, 10:57:21 AM
ÖLÜRSE TEN ÖLÜR
Ölürse ten ölür, canlar ölesi değil…
Atları, katları, yatları, bütün dünyalıkları bir yana, en değerli yanı canı insanın…
İnsanın en değerli yanı, canı…
İlkokul yıllarım mıydı, ortaokul yıllarım mıydı… Uçak mı düşmüştü Himalayalar’a yoksa dağcılar mı umarsız kalmıştı… Kimi insanlar, arkadaşları olan kimi insanların “et”ini yiyerek sürdürmüşler yaşamlarını.
Çalıştırabilseydim o günlerde kendimi üstün varlık saydıran “us”umu, sorardım kesinlikle, tembelleri okulun bodrumuna kilitleyen öğretmenime:
-Öğretmenim! Canları ne oldu o tenleri ölenlerin? Canlarına ne oldu?
Şimdi yanıtlasın bir araya toplanıp dünyanın bütün öğretmenleri…
Canları ne olduğuna bir yanıt bulamadık ama, çok çok şey söyledik can üstüne. Canlar üstüne…
Teni ölüyor da canı ölmüyorsa insanın, en değerli yanı canı ise insanın, “Cana gelecek kaza, mala gelsin.” öyleyse! Mal dediğimiz ne ki! Canın yongası. Yonga işte.
Öylesine değerli olduğuna göre, en insancıl yanımız olduğuna göre, canına bakmalı insan. Yooo! Öyle “nazar” anlamında değil, korumalı canını. Çünkü;
Can bostanda bitmez…
Can boğazdan gelir…
Dünyanın markları – dolarları, avroları – euroları, arsaları – tarlaları da sizin olsa, tutamaz canınızın yerini. Tutamıyor işte. Canınızı kollayınız. Canınızı koruyunuz.
Ananız – bacınız, karınız – kocanız, oğlunuz – kızınız… canınızdır sizin, canınız. Onları da koruyunuz, kollayınız. Öyledir de yalnızca bu kandaşlarınız mıdır candaş olanınız? Ya insanlar? Onlar… Diğerleri… Başkaları…
Can, canın yoldaşıdır… Can, canın yoldaşı. Bunu bilenler, bunun böyle olduğunu bilenler, “Canı cana ölçmeli…”
Çıkmışken bu dalına bu ağacın, meyvesine de bir bakalım, bir bakalım bu meyvenin.
Sizce, ahlakın kaynağı şudur:
-Sana yapılmasını istemediğini, başkalarına yapma!...
-Yetmez!... Sizin katlandığınıza, başkaları katlanamayabilir. Yapma!...
Bizce, bir ilkesi daha var ahlakın. Bilmediğiniz ya da bilip uygulamadığınız.
-Başkasının, başkasına yaptığı olumsuzluklara da duyarsız kalma!...
-Yaaa!
Canı kaymak isteyen, mandayı yanında taşır. ya, sizin de gereksiniminiz varsa insana -ki vardır- yanınızda taşıyınız canları, insanları. Bütün canları…
Dost olunuz bütün canlarla canım!
Yoksa!...
Yoksa? sı da soru mu sanki us dolu beyinler için. Canı yanan eşek attan yürük olur. Attan da yürük olur. Eşek, aç bırakılmışların simgesidir. Kanaatkâr olanların. Yakarsanız canını, sizden de yürük olur. Her ne kadar
Ölürse tenler ölür, canlar ölesi değil… olsa da.
-Ben buyum!... Ben buyum!... muyum diyorsunuz yoksa? Olur, olur.
Can çıkmayınca, huy çıkmaz… İçi de öyle, dışı da. Görünüşümüz de öyle, düşünüşümüz de. Toplum olarak saygılı değiliz cana yeterince. Yüreğimi can yakarak açanlar, bir görseler şu canımda neler var…
Hanginiz katılmadınız, hanginiz yürek vermediniz ki şu dizelere. Dizelerde anlatılanlara. Yürek verip de demediniz,
Viran olsun, yüreğimde neler var…
Öyledir öyle… Bizce de öyle, sizce de öyle.
Ya insan görünümlü olunmayacaktı, ya da insan görünümlüğün gerektirdiği gibi olunacak.
Can isek…