OĞLAN ÇOCUK By: Kenan Kalaycıoğlu Date: January 21, 2009, 10:12:27 AM
Zordur çocuk yetiştirmek. Çok çok zordur. Orta düzeyde kültür olgunluğuna erişmiş aileler bilirler bu işin zorluğunu. Kolay olsaydı, böylesine zımpara taşı gibi törpüler durur muydu toplumumuz kendi kendini.
Çocuk yetiştirmek zordur… Bilenler bilir…
Oğlan çocuğu yetiştirmek, daha daha zordur. Oğlan adının ağzı doldura doldura söylendiği dillendirilse de, oğlanın arka gibi arka olduğu söylense de, zordur oğlan çocuğu yetiştirmek. Yer bitirir insanın yaşamını.
“Oğlan dayıya, kız halaya çeker.” deseler de, dayılar bile bilirler oğlan çocuğu yetiştirmenin, Sibirya’da ananas yetiştirmekten çok daha zor olduğunu.
Kadının kızgın kumlara, erkeğin ise göklerdeki apak bululara gönderildiğinin bir kanıtıdır şu söz. Geleneğimizdedir.
“Oğlan doğuran övünsün, kız doğuran dövünsün.”
Oğlan dayıya, kız halaya yakın olsa da benzerlikte, eğitilme kaynağı hiç de öyle değil.
“Oğlan atadan(babadan) öğrenir sofra açmayı, kız anadan öğrenir biçki biçmeyi.” Öyledir de, ananın da babanın da başında bereket yoksa, ne olacak? Olanlar olacak canım!
“Katranı kaynatsan, olmaz ki şeker,
…………………….cinsine çeker.”
Oğullar da kızlar da yüz yaşına bile gelseler, korunmak durumundadırlar anlar babalar tarafından. Geleneğimiz böyle.
“Oğlan doğurdum oydu beni, kız doğurdum soydu beni.” Hele, “Oğlandır, varsın biraz serbest olsun…” anlayışı ile büyütmekteyseniz, çekeceğiniz var oğlan çocuğunun çocukluğundan da, delikanlılığından da.
“Oğlan doğur kız doğur, hamuruna sen yoğur.” Elbette, elbette. El eli ile yılan tutsa, yılana da yazıktır. Bir kız bir oğlan sal piyasaya, çek git ondan sonra Hollanda’ya, Almanya’ya… Teyzeleri baksın… Yengesi baksın… Bakarsa, öyle bakar işte. Kendi çocuğunu, kendin eğiteceksin. Eğitebilme kültürün, becerin varsa elbette.
Erkeklerin apak bulutlara kondurulduğu, kadınların ise kumlara gömüldüğü gelenekten gelme bir söz daha:
“Oğlan olsun deli olsun, ekmek olsun kuru olsun.”
Vah beni kızlar!...
Vah beni kadınlar!...
Olmayınca, olmaz işte. Anada babada yoksa o iyi insan yetiştirme becerisi, ne yapsan karavana…
“Oğlum deli, malı n’eylesin; oğlum uslu(akıllı) malı n’eylesin.” Mal değeri mi bilir deli? Akıllı oğlan da senden beklemez ki, kendi kazanır malını. Ne güzel!...
Dilediğince düş dilediğin yollara. Ana baba olarak canım! Gönül atı gemi azıya alınca, tut tutabilirsen.
“Oğlumu ben doğurdum ama, gönlünü ben doğurmadım.”
“Oğlan anası kapı arkası, kız anası minder kabası.”
Vah anam vah!...
Vah yavrum vah!...
Alanda da satanda da meğer ne çok varmış bu “Ah!” lardan.
“Oğlan yetir, kız yetir; yine şeleği(yükü) sen götür.” Öyledir öyle! Hele bizim aile geleneğimizde. Belimizi çeke çeke gideriz de gene de yormak istemeyiz yetişkin oğlumuzu, kızımızı.
Eh, hadi artık “Oğlum da kızım da birdir benim gözümde…” deyiver.
Deyiver canım! Göstermeliğe kaçmadan…