YALNIZLIK By: Kenan Kalaycıoğlu Date: May 25, 2009, 10:55:40 AM
YALNIZLIK
Şu güzel Türkçe’mizde, yetim Türkçe’mizde ipi en sık çekilen sözcüklerimizden biridir başlıktaki sözcük. Yalnızlık….
“Yannız” yazanlar da var bu sözcüğü, “yanlız” yazanlar da. Bilemediğimiz biçimde yazanlar bağışlasınlar bizi lütfen. Bu iki yazılış da yanlış. Yanlış çünkü, yanlı olmaya dayandırılmak isteniyor yalnız olmak. Ne ilgisi var… Eleştirmeye kalksanız; Türkiye yarımadasının tamamı üzerine, yılların emeği olarak yerleştirilmiş bir,
-Amaaaaan sen da… Ne fark eder… anlayışı…
Doğru olan şu: yalın olmaktan, yalınlık… yalnızlık…
Siz, yalnız mısınız? Başınıza taş düşmüş gibi mi oldu? Allah korusun. Eşiniz, çocuğunuz, arkadaşınız… vardır. Vardır da, gene de soralım biz:
-Siz, yalnız mısınız?
-Değilim! Değilim! demeyiniz sakın. İnsanlar vardır, İstiklal Caddesi’nde yürürken yalnız görürler kendilerini. Öyle algılarlar kendi durumlarını.
Ünlü Alman bilgesi Goethe diyor ki; “İnsan kendisini hiçbir yerde, karıncalar gibi kaynaşan bir kalabalığı yarıp geçtiği zamanki kadar yalnız hissetmez.”
Bir kez daha okumaya, üzerinde bir kez daha düşünmeye değer bir söz değil mi?
“En iyi arkadaş, yalnızlıktır.” Thoreau
Thoreau, yalnızlığın en iyi arkadaş olduğunu söylüyor ama, siz bir de Fuzuli’ye kulak verin. Azeri Lehçesi’nin büyük ozanının dillere destan olan şu dizelerine:
“Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge,
Ne açar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı.”
(ateş-i dil: gönül ateşi, özge: başka, bâd-ı sabâ: sabah yeli)
Ruşen Eşref Ünaydın ustanın sözü de yukarıdaki iki sözün soyundan sanki. Düşündükçe düşündürmek istiyor sanki yalnızlık üstüne. Kendisi için, kendi adına düşünebilenler düşünsün…
“Yalnızlık bir koskoca meydan,
Duygular ondaki kalabalık…”
İşte size, aralarında kolayca akrabalık kurulabilecek iki yüce söz, yalnızlık üstüne:
“Asıl, yalnızken yalnız değilim.” Schiller
“En yalnız insan, en güçlü insandır.” İbsen
Besbelli ki bu anlamı yüce sözleri söyleyebildikleri için yücedir bu insanlar. Öyle ya!
Biri dünyanın bir yarısından, diğeri diğer yarısından. Varsın olsun, ne çıkar. ne çıkar insan olduktan sonra. Düşüncelerdeki şu ortaklığa bakınız yalnızlık üstüne:
“Ötekini berikini küçük gören, yalnız kalır.” diyor Ferideddin Atar. Francis Bacon’un sözü de aynı anlam üzre.
“Gerçek dostu olmamak, yalnızlık en kötüsüdür.” İkisine de, iki düşünceye de katıldığınızı siz söylemeyin, biz biliyoruz.
Kendi yalnızlığına gömülüp yittikçe, bulunduğu sokaktaki yüzlerce kişi arasında kendisini kalabalıkta sananların kalabalığında yaşadığımızdan söz edilebilir mi sizce? Eveeet… Günlerce… İşte Français Bacon’ın sözü de bunlar üstüne. Umarız duyarlar.
“Kalabalık, insanı yalnızlıktan kurtarmaz…”
Ya Paul Bourget’ye ne dersiniz? Biz, bizimleyiz. Yorum sizin.
“İnsanın, kendisinden başka kimsesi yoktur…”
“Yalnızlık, dayanışmanın temel taşlarından biridir.” sözümüze, sizin de bir sözünüz olacaktır elbette. Olumlu ya da olumsuz. Durunuz ama, aşık Garip’in sözüne kulak verelim bir yol:
“Pes bilin, yalnız kişi güçsüz olur.
Birikenin devleti uçsuz olur.”
(pes bilin: iyi bilin, uçsuz olur: sonuz olur)
Anlamca ne çok benzeşiyor bizim, “Birlikten güç (kuvvet) doğar!...” sözümüze değil mi?
Son söz: “Yalnızlık, Allah’a özgüdür…”