ŞEKER İNSAN By: Kenan Kalaycıoğlu Date: June 19, 2009, 01:40:36 PM
Şeker insan mısınız siz, biber insan mısınız yoksa? Acı, en acı biber… Tatlı, en tatlı şeker… Durunuz. Hele bir söyleşelim bakalım ballanır mı, biberlenir mi dillerimiz…
Bilimsel yanı bir yana olsun ama, şeker insanımız çok. Şeker insanlarımızın hem sayısı çok, hem de artmakta git gide.
Şeker insan olmak kendisi için de zor, çevresi için de zor, devlet baba için de çok çok zor.
Neden mi söz edip duruyoruz? Anlatalım. Öyle “bal dudak” insan değil anlatmak istediğimiz. Ah! Ne olur öyle olsaydı. Şeker insandan bizim muradımız, şeker hastaları. Diyabetikler. Hani şu Tip I, Tip II’ler...
Çocukluğumuzdan biliriz biz köylerde kasabalarda geçmişte “iğne yapma”nın ne denli zor olduğunu. Orta yaş ve üzeri olanlardan kim bilmez ki o enjektörlerin kaynatılıp kaynatılıp kaynatıldığını… Kaynatılırken kırıldığını. Kırılınca da karda-kışta kasabanın yolunun tutulduğunu. Neler çekti, neler neler çekti Türk ulusu bir enjektör için…
Şimdi bilen insanımız, Turgut Özal adı ile özdeş biliyor enjektör adını. Onun önemseyip el atması ile ele alınmış Türkiye’nin enjektör sorunu. Plastik… Bir kullanıp atıyorsun… Ne kolaylık…
Dert bitmiyor ki insan için. Ya da bir diğeri başlıyor biri biterken. Kimi zaman da ikisi üçü bir arada.
Şeker insandan söz ediyorduk ya, diyabetiklerden. Açlık kan şekeri ölçümlerini yapmazlarsa bu hastalar, ölürler… Evet evet! Kontrol edilemeyen şeker, alıp alıp götürüyor şeker insanları. Şimdi artık enjektörleri var bu şeker insanların. Çubukları yok ama, çubukları. Hani şu, şeker ölçüm çubukları. Kendimiz yapamadığımız ya da yapmadığımız için, Uzakdoğu ülkelerinin bile şeker ölçüm çubukları/makineleri cirit atıyorlar sokaklarımızda. Devlet baba Tip II’ye günlük bir çubuk, Tip I’e günlük iki çubuk veriyor sanıyorum.
İşin bilimsel yanı işimiz olmadığı için, güncelinden söz ediyoruz biz de. Yetmiyor bu çubuklar şeker insanlara. Kendi cebinden karşılamak da yük üstüne yük getiriyor dar gelirli şeker insanlara. Çözüm: devlet babadan bekleniyor…
Bitmedi. Tip I’den Tip II’den başka bir de insülin pompası kullananları var bu şeker insanların. Günde beş kez ölçüm yapması gereken bu insanlar, günde beş çarpı bir lira ödemek durumundalar yazık ki. Çözüm: devlet babadan bekleniyor…
Devlet baba Ankara’da ama. Nasıl nasıl duyacak seslerini. Sağlığa yön veren öylesine çok insanımız var ki yöremizden etkili/yetkili. Şeker insanlarımızın ilk beklentileri onlardan. Sağlık Komisyonu Başkanı Bey, Müsteşar Bey, … Bey.
Yukarıda özdeşliğinden söz etmiştik ya enjektörle rahmetli Turgut Özal’ın, sözümüz şimdi gene o söz üzre.
Türkiye yapamaz mı dersiniz bu şeker ölçüm çubuklarını? Öylesine bilinmez midir bu çubukların kimyası? Taivan’a, Kore’ye mi özgü bunları yapmak? Yapınız, Turgut Özal’ın adının anılışı gibi anılsın adınız tarih boyunca. İnanınız, bir kuruş çıkmayacak cebinizden. Türk insanının vergisi harcanmış olacak Türkiye’nin şeker insanlarına…