SEKİZ DAKİKA By: Kenan Kalaycıoğlu Date: November 02, 2009, 01:47:35 PM
SEKİZ DAKİKA
Önce, kısacık bir anı.Yıllar önceydi.Adına , kuyumcuların bile çarşısı bulunan bir işadamı-beyefendinin söyleşisindeydik.Beş-altı söyleşendik.
Çaylar,kahveler…
-Sizler , Trabzon’da parayı elinde bulunduran insanlarsınız.Çocuklarınızın eğitimini çok çok önemsiyorsunuz doğru olarak.Peki ama , Uzunsokak’ı kiminle paylaşacak çocuklarınız?Eşiniz-dostunuz,siz?..
Eğitil(e)memiş çocuklarla…Onların yaratacağı sorunlar , sizin de çocuklarınızın da mutsuzluğu olacak...
Eğitime destek veriniz, katkıda bulununuz… önerime ,
-Hay ağzına sağlık hocam !... diye benimsediğini bildirmişti önerimizi.Sonra , söyleşenlerin hepsi benimsemişti.
Yattığı yer ,ışıklarla donansın…
Bütün Dünya’nın 2009 Kasım sayısını okumuş olsaydım o zamanlar…Okumuş olsaydım, Özüm Larçın’ın gönderisi olan Sekiz Dakika başlıklı İtalyan efsanesini anlatırdım söyleşenlerimize.Trabzon’da Kuyumcular Çarşısı’nda.
Sekiz Dakika …
Bir İtalyan efsanesinde kadın , kucağında çocuğu ile bir mağaranın önünden geçerken , nereden geldiğini anlayamadığı bir ses duymuş:
-Mağaraya gir !...İçerideki hazinelerden dilediklerini al !...Çıkarken , senin için en değerli olan şeyi sakın içeride unutma!... Ama , sakın unutma!... diye bağırmış.
Bilinmezliklerden gelen ses, sürdürmüş uyarısını:
-Sekiz dakika sonunda mağara kapanır ve bir daha kesinlikle, ke-sin-lik-le açılmaz!...Bu olanağı sakın kaçırma!...
İnsan denilen yaratığın hangisi mücevhere karşı direnebilmiş ki…
Mağaraya giren kadın , inanılmaz bir servetle karşılaşmış.Pırıl pırıl…Parıl parıl…
Ses yine ,
-İstediğini al , çıkarken sakın değerli bir şeyini unutma , sekiz dakikan var!…
Kadın, çocuğunu yere bırakmış kucağından. Kocaman bir torba yapmış eteğini, doldurmuş da doldurmuş mücevherlerle.Pırıl pırıl, parıl parıl mücevherler...Sekizinci dakikada kapısı bir daha açılmamak üzere kapanırken mağaranın , bir avuç dolusu daha mücevher almış kadın.
Sekizinci dakika dolup da bir daha açılmamak üzere kapanınca kapı, çocuğunun içeride yerde yatar durumda kaldığını anlamış kadın...Mücevherlerin yaydığı parıltıdan kör olup da çocuğunu bir daha açılmayacak kapı ardında bırakan kadın…Ya da erkek…
Efsaneyi dinlediniz.İtalyan efsanesi olsa da , sonuçta insanlar için söylenmiş insanlar tarafından.
Kıssadan Rus’a da , İngiliz’e de , Arap’a da Türk’e de hisse var elbette.
Biz , çocuklarımızı bir yerlerde mi unuttuk dersiniz, analarımızın-babalarımızın bizi bir yerlerde unuttuğu gibi…
İnsan ilişkileri yönünden canım!
İnsanca yaşama yönünden…