Arşiv Anasayfa "H" Harfi İle Başlayan Yazılar
Sayfalar: 1
HOYRATLIK By: Grkm Date: May 04, 2007, 09:32:34 PM
HOYRATLIK

   -Şu duvarların dili olsa da konuşsa…
   -Şu bahçeler, şu tarlalar dile gelse…
   -Dile gelip dillenmez ki yazı (ova)lar…
   -Dirilip de dile gelse ölüler…
     Daha neler… Daha neler…
     Sen nelere kaadirsin ey halk!
   “Gittikçe artıyor yalnızlığımız.” demişti ya Cahit Sıtkı Tarancı,
     Gittikçe artıyor anlamazlığımız. Siz, “aymazlığımız” diye mi anladınız? Yanılmadınız. Aymazlığımız da artıyor… artıyor… Yaşamın büyük büyük bir parçası olmuş “Canım, n’ooolacak!” larımız.
   “Bir gömlek diktirdim önü düğmeli,
     Sevdiğim yar Arguvan’a değmeli.” diye yüzlerce yıldır “dillenen” halk gibi bir ozanı bir “Canım n’ooolacak!” la itiveriyoruz çöplüğe de,
   “Bir kömlek tiktirdim eni düğmeli,
     Sevdiğim kız nını-nını eğmeli.” diye dillendireni, avuçlarımız patlayıncaya değin alkışlıyoruz. Sonra, sonra da bas bas bağırıyoruz!
     Halkı tanıyoruz! Halkı anlıyoruz!
     Anlaklar kapalı.
     Kulaklar sağır.
     Bağır… Bağır…
     Ne gülün derdinden anlıyor hoyrat, ne bülbülün yüreğinden. Dediğim dedik: Hoyratım hoyrat. Yok, hayır! Hoyratlığını da benimsemiyor kesinlikle.
     Halk diyor ki:
   “Mihnet ile büyüttüğüm gülleri,
     Varıp gittin bir soysuza yoldurdun…”
    Beni anlamazlığınız, bana aymazlığınız yetmezmiş gibi, soysuzlara yoldurdunuz gönül bahçemi, gönül güllerimi…
    Eh artık, anlayana sivrisinek…
   “Karadır kaşların, ferman yazdırır,
     Aşkın beni diyar diyar gezdirir…” demiş ya halk denen büyük usta; yanlış ki ne yanlış. Kaş’ın kara olanı iyi ise, güzel ise, benim kaşım daha karadır seninkinden.
     Karadır kaşlarıM.
     Aşk gibi aşktan söz edilecekse, neden senin aşkından söz edeyim ki kendi aşkım dururken.
     AşkıM beni…
     Delinin vadide dillenmesi gibi:
    -Hey!..
    -Hey!..
    -Ha!..
    -Ha!..
     Hiroşima’ya atılan atom bombasından daha etkili olsa da üzerindeki yirmi beş yıllık yüksek enflasyon halkımızın, Anadolu insanı gene de insan… Duygularıyla insan, duyarlılığı ile insan.
    “Dam üstünde un eler,
   Gumbur gumbur memeler…”
      Yanlış!..
      Olmayan “anlak”lara göre de yanlış, kapalı yüreklere göre de yanlış, sağır kulaklara göre de… Ya?
    “Dam üstünde un eler,
      Gamgur gamgur (eğri eğri) memeler…”
      Yüreğin eğri senin be adam!
               Aklın eğri…
      Dilin eğri…
      Halka bakışın eğri…
     Anlak’ın eğri…
     Öpmeye isteğin yok da ondan soruyorsun “Yanağın nerde?” diye. İsteğin olsa…
     Yok canım, öylesi de değil. Ne demişti Orhan Veli Kanık:
    -Niyeti kötü değil ama,
     Olmaz ki!
     Öyle de yatılmaz ki!..
     Niyet çok bozuk olmasa da, “anlak” bozuk “anlak”.
   “Neden” midir, “Sonuç” mudur bu hoyratlık, bilen varsa beri gelsin.