HAYATI PAYLAŞMAK By: Grkm Date: May 04, 2007, 09:33:12 PM
HAYATI PAYLAŞMAK
İnsan, tek başına yaşayamaz.
Bu yargı, ilkokul sıralarından geçen pek çoğumuzun belleğinde dipdiri yaşamaktadır. Neler öğretmedi ki bize o sıralarda işlediğimiz. “Hayat Bilgisi” dersi…
Evet, günümüz insanı, Robinson gibi yaşayamaz. Buna gerek de yok. Hem kasap, hem berber, hem fırıncı… olmayız olamayız elbette. Toplumsal yaşamı paylaşmak zorundayız. İşte bakınız; aynı değerleri paylaşan insanlar, bu değerlerin birleştiriciliği ile devlet-millet oluşturmuşlar. Ama ne var ki bu toplumsal ortaklık, bu hayatı paylaşmak giderek zayıflıyor. Dünya, “Komşuluk günü” diye bir gün kutlanması gereğini duyuyor. Komşuluk ilişkileri, toplumsal ilişkiler ve yaşamı paylaşmak giderek yok oluyor.
Bu “yokoluş”un nedenlerinden biri olarak, apartman yaşamı gösteriliyor. Apartman yaşamı yaygınlaştıkça, komşuluk ilişkileri zayıflıyormuş. Apartmanlara haksızlık ediliyor bence. Evlerin yan yana değil de üst üste sıralanmasında ne sakınca olabilir ki komşuluk ilişkileri bakımından? Önemli olan düşüncemiz, şu “zihniyet” imiz değil mi?
Orta Anadolu köy evlerini gözlemleyenleriniz görmüştür. Köyler, üzüm salkımı gibi. Çoğu evlerin duvarları bile ortak. Bu ortaklık saygının, sevginin, içtenliğin, komşuluk hakkının, hayatı paylaşmanın kanıtıdır. Bu ortaklık, bu ortak yaşama duygusu Mevlâna’nın, Yunus Emre’nin, Hacı Bektaş-ı Veli’nin felsefesinin güzelliğidir.
-Komşu komşunun külüne muhtaçtır.
-Komşu su açken tok yatan bizden değildir.
-Komşunun karnı ağrıdı, sen kendininkini ovala.
Bu güzel sözler, soyumuzun konuya ne denli duyarlı olduğunun yaşatılan kanıtlarıdır. Komşuluk hayatında, hayatı paylaşmanın engeli değildir apartman yaşamı. Olmamalıdır da.
Kendi “ben”imizden sıyrılmalıyız önce. İnsanı sevmeliyiz. Yaradılanı-en azından-yaradandan ötürü hoş görmeliyiz. İçimizdeki sevginin, paylaştıkça artacağı bizi korkutmamalı. Sevgimiz paramız değildir; paylaştıkça artar, eksilmez. Sevgimiz paylaştıkça artıkça, saygınlığımız da artar, insan oluşumuzdan onur duyarız. Apartman merdivenleri günaydına, selâma, tebessüme… engel değildir. Düşüncelerimizi, bu güzel duygulara, engel olmaktan alıkoyalım.
İyi komşuluklar.